سکوت دولتمردان و رسانه های ایران در مورد صیادان بلوچ گرفتار در کشور سومالی

گروگان بودن بیست و یک صیاد بلوچ اهل استان سیستان و بلوچستان که از سواحل دریای بلوچستان (مکران) برای صید ماهی، راهی دریا شده و در فروردین سال ۱۳۹۴ از سوی دزدان دریایی ربوده شده بودند، در میان سکوت دولت و رسانه های داخل ایران همچنان ادامه دارد.

به گزارش گروه حقوق بشر بلوچستان بیست و یک صیاد بلوچ که برای سفری دو ماهه با لنج صیادی ابراهیم فروزانمهر راهی آب های آزاد شده بودند در ششم فروردین ماه سال ۹۴ در راه بازگشت به شهرشان، کنارک مورد حمله یک گروه از دزدان دریایی سومالیایی قرار گرفتند. دزدان دریایی تمامی ۲۱ خدمه را به همراه لنج ربوده و به کشور سومالی منتقل کردند.
با گذشت بیش از بیست و یک ماه از ربوده شدن خدمه لنج، ۸ نفر از آنها در وضعیت نامناسب بهداشتی و خوراکی فوت کرده اند. ۴ نفر از آنها به کمک دولت سومالی موفق به فرار شدند و یک نفر دیگر به تنهایی از دست دزدان دریایی گریخته و پس از چندین روز پیاده روی با رساندن خود به موگادیشو _پایتخت سومالی_ توسط دولت این کشور به ایران انتقال داده شد. دزدان دریایی هشت نفر باقیمانده را به دو گروه تقسیم کرده اند و در ازای آزادی ۴ نفر از گروگان ها _شامل ملوان و نزدیکان وی_ از خانواده ی آنها درخواست ۳۰۰ هزار دلار پول کرده‌اند و برای ۴ نفر دیگر برای هرکدام ۳۰ هزار دلار طلب کرده‌اند. این در حالیست که طبق گزارشات محلی آقای فروزانمهر یک بار مبلغ سیصد و پنجاه میلیون تومان که مورد توافق با دزدان دریایی بوده را برای واسطه ای در امارات فرستاده ولی متاسفانه بعد از آن هیچ خبری از فرد واسطه نشده است. خانواده های این افراد نیز به هر ارگان و نهادی چه در شهرستان چابهار و چه در زاهدان مراجعه کرده‌اند، اما هیچ کس پاسخگو نبوده است.

در همین راستا جمعی از فعالان اجتماعی و حقوق بشری بلوچ پس از سکوت دولت و در پی مرگ چند گروگان بر اثر گرسنگی و تشنگی برای نجات جان آنها پویشی تحت عنوان «تا آزادی صیادان ایرانی» راه اندازی کردند. این کمپین به منظور جلب توجه مقامات دولتی، رسانه های داخلی و خارجی و سازمان های بین المللی جهت آزادسازی هرچه سریعتر شکل گرفت و تا حد زیادی هم موفق به رسانه ای کردن موضوع شد. در نهایت روز دوشنبه ۱۷ آبان (۷ نوامبر ۲۰۱۶) و سه روز پس از آغاز به کار کمپین آنلاینِ تا آزادی صیادان ایرانی، بهرام قاسمی ، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در نشست خبری گفت: «ما با سومالی رابطه نداریم و قطع رابطه هستیم» ولی اطلاع رسانی این موضوع را خیلی به نفع این افراد ندانست و خواستار سکوت و رسانه ای نکردن آن شد. این امر باعث شد تا این موضوع از تیتر اول روزنامه ها کنار گذاشته شود و حتی فشار بر روی نزدیکان این صیادان جهت مصاحبه نکردن با رسانه ها افزایش یافت. این اظهار نظر سخنگوی وزارت امور خارجه باعث شد تا کمپین نیز به فعالیت ها و خبر رسانی هایش پایان بدهد. اما چند روز پیش در تاریخ هفتم بهمن ماه انتشار چند ویدئو از این صیادان به صورت مجزا باعث شد تا بار دیگر نامشان بر سر زبانها بیافتد. در این ویدئو ها که در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۶ ضبط شده اند چهار تن از این گروگان ها با نامهای ۱_ جلال جمال الدین دهواری ۲_ ابراهیم بلوچ نیا ۳_ عبدالله نوهانی ۴_ محمد شریف پناهنده، پس از معرفی خود از دولت ایران و نیز افراد خیر ایرانی و همچنین سازمان های بین المللی و حقوق بشری خواستار کمک به آنها برای آزادی از دست دزدان دریایی شده اند. این ویدئو ها نشان میدهد که آنها از لحاظ جسمی بسیار ضعیف و لاغر شده اند.

آنچه که در رابطه با این موضوع مشهود است دولت ایران یا توانایی دفاع از شهروندان خود در مقابل اینگونه مسائل را ندارد و یا در کنار سایر تبعیضات اعمال شده بر مردم بلوچ و سرزمینشان، بلوچستان؛ این بی اهمیتی به جان صیادان بلوچ نیز عمدی میباشد.

به قلم: مسعود رئیسی
فعال حقوق بشر از گروه حقوق بشر بلوچستان
۲۹ ژانویه ۲۰۱۷